ποτέ δεν πρέπει

Οι πιο μεγάλες κλισεδιές είναι οι μεγαλύτερες αλήθειες. Και η εξοχότερη αυτών, είναι ότι στη ζωή δεν υπάρχει τίποτα πιο βέβαιο από το θάνατο. Το ξέρω ότι το ξέρεις. Μας το είπανε πάνω από την θερμοκοιτίδα. Αλλά πόσο το έχουμε καταλάβει αλήθεια;

Δηλαδή σκέψου: Δεν είναι σίγουρο ότι θα έχεις πάντα τους ίδιους φίλους, ούτε την ίδια γυναίκα. Καλά εννοείται αυτό. Δεν είναι σίγουρο ότι θα σε αγαπάει πάντα η μαμά σου. Μπορεί να πάθει αλτσχάιμερ ή απλα μια μέρα να κάνεις κάτι και να αλλάξει γνώμη για σένα. Δεν είναι σίγουρο ότι θα ασχολείσαι επαγγελματικά με αυτό που κάνεις τώρα, δεν είναι σίγουρο ότι θα έχεις σπίτι, δύο πόδια, όραση, λεφτά, αδέρφια. Αλλά είναι σίγουρο ότι θα πεθάνεις. 100% σού λέω.

Αν είχαμε όντως συνειδητοποιήσει, τόσο βαθιά, ότι όντως απλά περνάμε από την γη για κάποια χρόνια σαν τουρίστες και σίγουρα θα πεθάνουμε κάποια στιγμή, κοντινή ή μακρινή, τότε δεν θα κάναμε ότι κάνουμε αυτή την στιγμή. Εσύ δεν θα καθόσουν σε ένα pc να διαβάζεις αυτά που γράφω, κι εγώ δεν θα έβρισκα λόγο να κάθομαι να σού μιλάω. Ίσως μόνο μπας και σε έψηνα για να μοιραστούμε τα έξοδα στον γύρο του κόσμου και στα πιο τρελά πράγματα που θα έπρεπε να προλάβω να κάνω πριν πεθάνω. Γιατί ακόμα και 80 να πας, πάλι δεν θα είναι αρκετός ο χρόνος να κάνεις όλα τα πράγματα που έχει αυτός ο πλανήτης. Και πάντα θα είναι μεγάλη μαλακία να αγχώνεσαι και να στεναχωριέσαι για το οτιδήποτε.

Δεν πρέπει να στεναχωριόμαστε ποτέ, ρε φίλε.