"Τα βράδια που πάλι έχω πιεί. Δίπλα με ανθρώπους που τους συμπαθώ αλλά δε μου κάνουν. Βαριέμαι και καταριέμαι. Πάντα εσένα. Που με αφήνεις να ζω αυτά τα βράδια. Που με αφήνεις να πίνω, να χορεύω, να τραγουδάω, να περνάω καλά. Που μου στερείς το να είμαι μουγκός στην αγκαλιά σου και να κοιμόμαστε από τις 11."
Κάποτε το έγραψα αυτό για το προηγούμενο μπλογκ. Δε θυμάμαι πότε, ούτε τι είχα πιεί αν και μόνο το ποτό φαίνεται στα λόγια μου.
Δε συμφωνώ πιά. Αυτά είναι τα λόγια ενός μεθυσμένου, γεμάτα ρομαντισμό αλλά όχι τα δικά μου.
Νηφάλιος είναι η φάση. Να γελάς, να τραγουδάς, να περπατάς, να ερωτεύεσαι νηφάλιος.
Κάποτε το έγραψα αυτό για το προηγούμενο μπλογκ. Δε θυμάμαι πότε, ούτε τι είχα πιεί αν και μόνο το ποτό φαίνεται στα λόγια μου.
Δε συμφωνώ πιά. Αυτά είναι τα λόγια ενός μεθυσμένου, γεμάτα ρομαντισμό αλλά όχι τα δικά μου.
Νηφάλιος είναι η φάση. Να γελάς, να τραγουδάς, να περπατάς, να ερωτεύεσαι νηφάλιος.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου